close
تبلیغات در اینترنت
آموزش عکاسی - مطالب ارسال شده توسط kavool
وب سایت آموزش مبانی،روش ها و ترفند های عکاسی
مسابقه ها و فستیوال های عکاسی



  • یازدهمین فستیوال عکس Angkor کامبوج رایگان - لینک
  • اولین دو سالانه عکس گلستانه - رایگان - لینک 
  • یازدهمین گرنت ادیتوریال گتی ایمجز-رایگان - لینک

  • پنجمین فراخوان عکس سازمان صلیب سرخ - رایگان - لینک
  • پانزدهمین مسابقه بهترین فتوژورنالیست زن سال Canon -رایگان - لینک
  • چهارمین جشنواره بین المللی عکس رژان - رایگان - لینک
  • مسابقه عکاسی جهانی سونی 2015 -رایگان -لینک
  • 4 امین فستیوال عکاس زن کنون Canon - رایگان - مهلت 5 خرداد 93 - لینک
  • چهارمین جشنواره بیرجند در قاب ایران- رایگان - مهلت 15 اردیبهشت 93 - لینک
  • هفتمین جایزه عکاسی Levallois - رایگان -مهلت 20 اردیبهشت 93 - لینک
  • سومین جشنواره عکس سفرنگاری ناصر خسرو - رایگان - مهلت 31 اردیبهشت 93 - لینک




راهنمای انتخاب مد دوربین در عکاسی

دوربین ها برحسب عملکردشان متفاوتند. از یک برند به برند دیگر و حتی از
یک مدل به مدل دیگر ازهمان برند تفاوتهایی وجوددارد. بناچار، در این آموزش
توضیحات کلی ارائه داده می شود  اما تلاش بر این است که برخی از تنظیمات
رایج ترموجود در دوربینهای امروزی، و روش استفاده از آنها ساده تر بیان
شود.

باحالتهایcore shootingشروع می کنیم، سپس به سراغ حالتهای ازپ
یش تنظیم شده رایج تر و درنهایت به سراغ برخی اطلاعا ت درباره عملکردهای
دوربین خواهیم  رفت.

اگر در اینجا به لغت یا مفاهیمی برخوردید که
برایتان ناآشناست، بهتر است به قسمت 1 این سری که مشخص می کند دوربین شما
چطور کارمی کند و مفهوم لغاتی مثل "Aperture"و"ISO"چیست بروید.

1-اتوماتیک

این
یک تنظیم همه منظوره پیش فرض است که بیشتر مردم %90اوقات از آن استفاده می
کنند در دوربین های ساده تر ممکن است تنها حالت یا یکی از چند حالت موجود
باشدو معمولاّ با کلمه AUTO،یک box سبزیا تصویری از یک دوربین، مشخص شده
است.

در این حالت شما فقط می توانید به سرعت عکس بگیرید و
برای موارد زیرخود دوربین همه تصمیمات را می گیرد: ازچه دریچه دیافراگمی
(aperture )استفاده شود
ازچه سرعت شاتری(shutter speed )استفاده شود
حساسیتISO
آیا فلاش زده شود یا نه
تعادل روشنی (white balance)

تنها چیزهایی که عکاس باید کنترل کند عبارتند از اینکه دوربین را به کدام
سمت بگیرد، آیا دوربین را در جهت پرتره (بلند) نگه دارد یا منظره( پهن) و
چه وقت دکمه شاتر را فشار دهد.


2-برنامه وتغییر برنامه
معمولاً با حرف P یا بعضی وقت ها Ps نشان داده می شود.
بعضی عکاسان ازحالت Program بدشان می آید زیرا می گویند خیلی شبیه Auto است
اما حالت برنامه را "auto on steroids" تصور کنید. برای کاربرانی که هنوز
بطور مقدماتی از Auto استفاده می کنند، حالت Program یک روش نسبتاً آسان
برای تمرین کنترل بیشتر روی تنظیمات دوربینشان است. بعضی عکاسان حرفه ای
حالت Program را بر یک مبنای معین بکار می برند.
Program مانند Auto، برای شما کلیه تصمیمات نوردهی (exposure) را می گیرد. اما چندتفاوت مهم وجود دارد:

Exposure بر اساس زوم یا فاصله کانونی لنز مورد استفاده منحرف می
شود*(skew). این امر هم برای لنزهای توکاری که زوم می شوند وهم برای لنزهای
قابل تعویض صادق است.در فاصله های کانونی دارای زاویه کاملاً
باز*(wide-angle) کوتاه تر لنز، دوربین با یک دیافراگم کوچک برای عمق بیشتر
زمینه موافق است. در فواصل کانونی telephoto دوربین با یک سرعت شاتر بالا
برای کاهش لرزش دوربین موافق است.
تنظیمات پیشنهادی دوربین را می
توان، معمولاً با یک چرخ شستی*(thumbwheel) یا یک جفت کلید جهت(arrow keys)
به سرعت وبه آسانی لغوکرد. برندها و مدل های مختلف ممکن است مکانیزمهای
متفاوتی داشته باشند اما همه آنها روشی آسان برای انجام تنظیمات دارند.
برای استفاده از این ویژگی حالتProgram، دکمه شاتر را تا نیمه فشاردهید.
این کار باعث می شود دوربین همه تصمیمات مربوط به نوردهی(exposure) رابگیرد
و آنها را در viewfinder یا صفحه LCD نمایش دهد سپس می توانید تصمیم
بگیرید تنظیمات پیشنهادی دوربین را استفاده کنید یا آنها را خودتان تنظیم
کنید.
تنظیمات دائمی نیستند. وقتی از بعضی حالتهای نیمه دستی دیگر مثل
aperture priority و shutter priorityاستفاده می کنید،دوربین تنظیمات شما
را ذخیره می کند و تا وقتی شما آنها راتغییردهید از آنها استفاده می کند.
ممکن است این برای کسانی که بطور اتفاقی عکس فوری می گیرند ویژگی بدی باشد.
مثلاً شما در داخل خانه ازتولد فرزندتان عکس می گیرید و دوربین را برای آن
تنظیم می کنید. سپس دوربین را یک هفته یا بیشتر کنار می گذارید وبعد آن
رامی برید تا از فرزندتان در پارک عکس بگیرید. سپس دوهفته بعد دوربین را به
کلاس باله دخترتان می برید. سپس دو روز می گذرد وشما از تمرین فوتبال
پسرتان عکس می گیرید. اگر در هر یک از این دفعات فراموش کنید تنظیمات را
برای روشنایی جدید انجام دهید، ممکن است تمام عکسها خراب شوند. حالت
Program تنظیمات را به خاطر نمی سپارد. هردفعه که دوربین را خاموش کنیدو
دوباره آن را روشن کنید، دوربین نوردهی* (exposure) رابراساس شرایط جدید
دوباره محاسبه می کند و سپس به شما اجازه می دهد آن را لغو کنید.


3-اولویت دریچه دیافراگم(Aperture Priority)
با حرف A یا Av نشان داده می شود. در حالت Aperture
Priority، کاربران دیافراگمی که می خواهند از آن استفاده کنند را تنظیم می
کنند. دوربین سرعت شاتر را تنظیم می کند تا به یک exposure مناسب برسد.
وقتی می خواهیدعمق زمینه یا محدوده وضوح کامل ظاهری*(apparent sharp focus)
را کنترل کنید،Aperture priority مناسب ترین حالت است. به این دلیل،
محبوبترین حالت در بین عکاسان آماتور است.
وقتی دریچه دیافراگم به اندازه یک شکاف خیلی کوچک بسته باشد (عددfبزرگتر)، ظاهراً مقدار بیشتری از منظره واضح است.
وقتی دریچه کاملاً باز است (عددf کوچکتر) محدوده وضوح
کامل (zone of sharp focus) می تواند خیلی باریک باشد. قسمتهایی از تصویر
هرچه از سطح کانونی (سطح وضوح کامل) دورتر شوند بتدریج تیره تر می شوند.
این حالت درهردو جهت کار می کند.


4-A-Dep
A-Dep یک حالت تخصصی است که فقط در دوربین های خاصی از
Canon وجود دارد. بطور خلاصه، این حالت تلاش می کند نزدیکترین و دورترین
اجزای یک منظره را محاسبه کند و سپس بهترین دریچه دیافراگم و نقطه وضوح را
برای استفاده محاسبه می کند تا هر دوی آنها را در تصویر شما دروضوح کامل
بیاورد. دربعضی مدلها، شما باید به دوربین"بگویید" دورترین و نزدیکترین
نقاط مدنظر شما کدامند.


ادامه مطلب
درباره : آموزش مبانی عکاسی , آموزش کارکردن با دوربین ,
بازدید : 1666
امتیاز : نتیجه : 0 امتیاز توسط 0 نفر مجموع امتیاز : 0

برچسب ها : آموزش انتخاب مد دوربین،انتخاب مد دوربین،مد دوربین،مد دوربین عکاسی،آموزش مبانی عکاسی،آموزش استفاده از دوربین عکاسی،آموزش استفاده از دوربین،مد اتوماتیک دوربین،مد اتوماتیک، ,
نکات اولیه نورپردازی در عکاسی پرتره

عکس برداری از صورت یا پرتره یکی از متداول ترین انواع عکاسی و مناسب ترین گزینه برای عکاسان مبتدی است.



با مطالعه نکات زیر می توانید مهارت تان را در نورپردازی برای عکس برداری پرتره ارتقا ببخشید.


عکس برداری از صورت یا پرتره یکی از متداول ترین انواع عکاسی و مناسب ترین گزینه برای عکاسان مبتدی است.



با مطالعه نکات زیر می توانید مهارت تان را در نورپردازی برای عکس برداری پرتره ارتقا ببخشید.

1. از نورپردازی مسطح و یکنواخت اجتناب کنید
فلش های روی دوربین کار زیادی برای پرتره شما انجام نمی دهند. نوری که از این فلش ها خارج می شود تند و ناخوایند است و هیچ سایه ای به جا نمی گذارد، به همین دلیل از سوژه شما یک تصویر دو بعدی ایجاد می کند. هر چند این فلش ها در مواقعی که هیچ گزینه دیگری وجود ندارد انتخاب مناسبی است، اما برای گرفتن عکس پرتره اصلا مطلوب نیست. سعی کنید این آزمایش را انجام دهید. از 2 پرتره عکس بگیرید- یکی با نور فلش و دیگری در حالیکه فلش خاموش است. شکی نیست که پرتره ای که بدون نور فلش عکس برداری شده است خوشایند تر و بهتر است، حتی اگر روشنایی صحنه فقط با نور یک لامپ تامین شده باشد.


2. انعکاس نور
یکی از اصلاحاتی که باید روی عکس یا نقاشی انجام داد ایجاد بازتاب نور در چشمان مدل است. این چیزی است که بیننده در نگاه اول نور را فریاد نمی زند اما در جایی از حافظه ناخودآگاه او تاثیر خود را بر جا می گذارد و به آن توجه می شود. به عکس هایی که برنده جایزه شده اند نگاه کنید، خواهید دید که این بازتاب در همگی آنها کاملا مشهود است. برای دست یابی به افکت بازتاب نور منبع نور و مدل را در محل مناسب قرار دهید.


3. انتشار و پخش کردن نور
نور پخش شده باعث ملایم شدن نور می شود. ضمنا نور ملایم شده برای داشتن یک پرتره زیبا و دلپسند کارایی خوبی دارد. شما می توانید با قرار دادن چیزی مثل یک کاغذ نیمه شفاف در جلوی نور، یک نور ملایم داشته باشید. اما به یاد داشته باشید که exposure یا پرتو دهی را برای اتلاف شدت نور تنظیم کنید. اگر منابع نور مصنوعی در اختیار ندارید، پنجره های بزرگ تر می تواند نور ملایم و زیبایی برای گرفتن یک پرتره برای شما ایجاد کند.


4. عکس برداری به صورت تصادفی
عکس برداری از پرتره به صورت تصادفی ایده خوبی است برای ساخت یک کتاب عکس. البته اگر این عکس ها را بدون کسب اجازه از مدل بگیرید ممکن است به دردسر بیفتید، پس سعی کنید این کار را فقط برای دوستان صمیمی و اعضای خانوداه خود انجام دهید. هر چند ممکن است عکس های تصادفی در وهله اول دلچسب و مطلوب به نظر نمی رسند، اما حس نساتالژیکی که بعدا با دیدن آنها به بیننده دست می دهد بسیار خوشایند و دوست داشتنی است. آیا می توان برای نورپردازی این نوع عکس نیز از قبل برنامه ریزی کرد؟ بله! برای نورپردازی این نوع عکس فقط نور یک لامپ و نوری که از پنجره وارد می شود گافی است، فقط باید صبر کنید تا سوژه در محل مورد نظر مستقر شود، سپس می توانید از او عکس بگیرید.


5. هر زمان که می توانید از نورهای پیرو استفاده کنید
نورهای پیرو، همانطور که از اسم شان پیداست نورهای اضافه بر منبع نور اصلی می باشند. این نورها شامل نورهای پشت، نورها مو و ... می باشند. شما می توانید هر تعداد که لازم است از این نورها استفاده کنید. شروع کار با یک نور مو ایده خوبی است.
لینک ثابت
ویژگی‌های رنگ خاکستری در عکاسی

در این گفتار به مزایای پس‌زمینه‌ی خاکستری رنگ برای عکاسی اشاره می‌کنیم. این رنگ شرایطی را برای عکاسی فراهم می‌کند، که با رنگ‌های دیگر پیاده‌سازی آن چندان آسان نیست.

استفاده از پشت‌زمینه‌ی خاکستری در عکاسی آتلیه‌ای همیشه جذابیت‌های خاص خود را داشته است و این خاصیت‌ها تنها در این رنگ خلاصه شده و شاید به همین خاطر است که عکاسان بیشتری از این رنگ نسبت به رنگ‌های زمینه‌ی دیگر استفاده می‌کنند.



تمامی عکس‌هایی که در پایین می‌بینید‌، با یک نوع نورپردازی گرفته شده‌اند؛ تنظیمات دوربین هم بر روی یک حالت قرار داشته و تمامی آن‌ها هم مانند عکس بالا دارای یک پشت‌زمینه و به رنگ خاکستری بوده‌اند. در تمامی عکس‌ها از دو منبع نور که یکی در سمت راست دوربین و به صورت ۴۵ درجه و دیگری در پشت سوژه با فیلترهای رنگی متفاوت قرار گرفته‌اند، استفاده شده است.

 کاغذ و یا پشت‌زمینه خاکستری این امکان را به عکاس می‌دهد که بتواند با کمترین هزینه و اتلاف وقت عکس‌هایی با پشت‌زمینه‌های رنگی مختلف بگیرد؛ موضوعی که در دیگر رنگ‌ها تقریبا وجود ندارد.

در دو عکس ۲ و ۳ از دو فیلتر آبی و قرمز استفاده شده و رنگ اصلی پشت زمینه (بک گراند) خاکستری بوده است.




در عکس شماره‌ی چهار رنگ اصلی پشت‌زمینه (بک گراند) همچنان خاکستری و دست‌نخورده باقی‌مانده و تنها فیلتر آبی و زرد هم‌زمان استفاده شده بر روی نور پشت سوژه‌، پشت زمینه را به رنگ سبز تغییر داده است.



و در عکس شماره‌ی پنج هم استفاده نکردن از هیچ‌گونه فیلتری، باعث شده که رنگ خاکستری پشت‌زمینه به رنگ سفید در بیاید.



 برای ایجاد عکسی مشابه عکس شماره‌ی ۱ کافی است که نور پشت سوژه را به صفحه‌ی خاکستری ندهیم و تنها از کناره‌ها یا روبروی سوژه نورپردازی کنیم‌.

نکته اول: لازم نیست که برای به دست آوردن عکس‌هایی شبیه به عکس‌های بالا از فیلترها و یا وسایل نورپردازی گران‌قیمت استفاده کنید؛ با به‌کارگیری طلق‌های لوازم التحریر یا فلاش‌های کوچک عکاسی می‌توانید به نتایج جالبی برسید.

نکته دوم: هر چقدر رنگ خاکستری‌ای که استفاده می‌کنید به کاغذ خاکستری ۱۸٪ (به اصطلاح عکاس ها) نزدیک باشد‌، رنگ‌های زنده‌تر و واقعی‌تری می‌توانید به دست بیاورید.

محمد خیرخواه
تحریریه: یلدا کیانی

لینک ثابت
ترفندهای عکاسی مستند و خیابانی

” در عکاسی، خلاقیت یک فرآیند سریع و لحظه ای است، یک فوران است، یک عکس‌العمل است. گذاردن دوربین در خط آتش چشم ها، و ربودن لحظه با این جعبه کوچک هر زمان که صحنه ای شما را متحیر ساخت، قاپیدن لحظه در میان هوا، بدون کلک، بدون اینکه فرصت دور شدن به آن بدهید. انگار یک نقاشی خلق می کنید، در هر همان دم که عکسی را می‌گیرید.” هنری کارتیه برسون

 

مقدمه:

 این روزها مرا بیشتر بخاطر عکسهای منظره‌ام می‌شناسند، ولی من کارم را بصورت یک عکاس مستندنگار و فتوژورنالیست شروع کردم. این دوره عمدتا بین دهه ۶۰ تا ۷۰ بود. اخیرا دوباره به عکاسی در خیابان بازگشته‌ام و سعی در کشف مجدد این جنبه از عکاسی دارم.

 

عکاسی خیابانی و حریم خصوصی:

 عکاسی خیابانی مستلزم نزدیک شدن به مردم است، غالبا خیلی نزدیک. برای این که در چنین شرایط عکاسی موفق باشید شما باید در صحنه باشید، جزئی از آن، نه یک ناظر دور، و این بدان معنی است که با لنز واید عکاسی نمایید، لنزی که حداکثر ۵۰ م.م. باشد. با یک لنز زاویه باز شما یک شریک در صحنه هستید و با تله فتو در بهترین حالت یک ناظر و در بدترین حالت یک فضول محسوب می‌شوید. عکاسی به این طریق به معنی وارد شدن در حریم خصوصی معمول مردم است. به همین خاطر مکانهایی مانند خیابانهای شلوغ شهرهای بزرگ، میان راهها، کارناوالها، رژه‌ها و نظایر آن مکان‌های مناسبی برای این نوع عکاسی هستند.

 هر چه شلوغی بیشتر باشد، محدوده حریم خصوصی افراد کوچکتر می‌شود. هر چند حریمی را که فرد برای خودش محفوظ می‌داند و انتظار دارد دیگران رعایت کند تا حد زیادی به فرهنگ هر جامعه بستگی دارد. در بعضی از کشورها بیشتر از سایر جاها مردم بصورت عادی در انظار عمومی می‌ایستند، صحبت می‌کنند و بیشتر هم را در آغوش می‌گیرند. اما قوانین ننوشته عمومی همه جا حاکم است. در یک نمایشگاه، در میان راه یک کارناوال، در یک اتفاق ورزشی، رژه، کنسرت یا مراسم عمومی، نیاز مردم به حریم شخصی و بنابر این به تنهایی کاهش می‌یابد. سطح تحریک احساسات نیز در این گونه وقایع بالاتر است که باعث کاهش احساس نیاز به حریم بیشتر می‌شود. در بیشتر این موقعیت ها مردم سرگرمند و بنابر این راحت‌تر با موضوعات مختلف برخورد می‌کنند. بدترین وضعیت شلوغی را می‌توان یک آسانسور پر از جمعیت تصور کرد. مردم در فضایی کوچک به صورت شانه به شانه با غریبه‌ها ایستاده‌اند. در چنین شرایطی شاید گرفتن عکس یک تعرض غیر قابل تصویر باشد، هر چند که انجام آن عملا غیر ممکن هم نیست. اطلاع از چنین موضوعاتی برای عکاسی خیابانی موثر و جالب بسیار مهم است. اگر دوربین را در صورت کسی بگیرید که تنها روی نیمکت خالی یک پارک در حال مطالعه است، به احتمال زیاد با برخوردی خشن روبرو خواهید شد. اما می‌توانید خیلی راحت به کسی که در میان یک جمعیت در حال تماشای بازی فریزبی کودکان است حتی نزدیکتر از موقعیت قبلی شوید.

 فرض کنید از میلیونها کارمند در کنار هم در حال کار پشت ماشین تحریرشان، یک عکس اتفاقی می‌گیرید، این عکس اگر خیلی lممتاز و عالی نباشد، حداقل یک عکس جالب خواهد بود. اما چه چیزی برای گفتن دارد؟ من فکر می‌کنم برای اینکه یک عکس خیابانی موفق باشد باید چیزی در صحنه بصورتی معنادار با عکاس حرف بزند، حتی اگر چیزی باشد که فوری هم آشکار و قابل تشخیص نباشد. عکاسی خیابانی موثر بیان یک داستان در یک عکس است، نه فقط ثبت ساده چیزی که در زمان و مکان مشخصی وجود داشته است.

 

عکاسی از کودکان در جمع

 این دختر کوچک مقابل پنجره یک فروشگاه عروسک در فلورانس استالیا ایستاده بود. وادین کودک دقیقا پشت سر او ایستاده بودند و من همراه همسرم به سمت آنها قدم می‌زدم. قبل از بالا بردن دوربین به سمت چشمم لبخندی به والدین کودک زدم و آنها هم در جواب به من لبخند زدند. ما جذابیت آنچه را که می‌دیدیم تشخیص دادیم. بعداز گرفتن چند عکس، دوباره به هم لبخندی زدیم و به راه خودمان ادامه دادیم. اگرمن با همسرم نبودم نمی دانم عکس العمل آنها نسبت به من همینطور بود یا نه. به این جنبه از عکاسی خیابانی با احتیاط نزدیک شوید. عکاسی از دختری کوچک که روی شانه پدرش نشسته است یک موضوع است و عکاسی از یک کودک تنها در یک مکان عمومی هم موضوعی کاملا متفاوت است. “جان برانلو” که یک عکاس خیابانی حرفه‌ای است به من نصیحتی کرد، گفت در نظر بگیر اگر دختر کوچک شما یک روز خانه بیاید و بگوید پدر، امروز یک مرد در پارک عکس مرا گرفت، چه فکری می‌کنید.

 

چه تجهیزاتی لازم است؟

 براحتی می توان گفت از هر دوربین قابل حملی می‌توان استفاده کرد. ولی از روی تجربه می توان گفت که دوربین‌های رنج فایندر بدلایل مختلفی ارجحیت دارد. این دوربینها بخاطر اندازه کوچک‌تر و قیافه خاص‌شان که در دید غیر عکاسان چندان جدی به نظر نمی‌رسند بهترند. مثلا به کسی که یک دوربین Nikon F5 با لنز ۷۰-۲۱۰mm Zoom در دست دارد عکاس حرفه‌ای می‌گویند، ولی کسی که یک Leica M6 با لنز ۳۵mm دارد را چندان جدی نمی‌گیرند. البته در این نوع عکاسی بیشتر روی دست عکاسی می‌شود و دوربین‌های رنج‌فایندر با بخاطر اینکه آینه متحرک و مکانیزم‌های مربوطه را ندارند، معمولا قادر به گرفتن عکسهایی شارپ‌تر در سرعت‌های یکی دو گام پایین‌تر شاتر نسبت به SLR ها هستند.

 بخاطر نیاز به تغییر فاصله سریع نسبت به سوژه برای تغییر پرسپکتیو، در اختیار داشتن چند انتخاب برای لنز مهم است. بهترین راه برای تغییر سریع لنز این است که مجبور به تعویض لنز نباشید! این یعنی یک بدنه دیگر همراه داشته باشید. بدنه کوچک و سبک رنج فایندرها در این مورد نیز بسیار کمک می کند. برای انتخاب لنز من همیشه از لنزهایی با فاصله کانونی ۲۸ م.م.، ۳۵ م.م.، و ۵۰ م.م. برای عکاسی خیابانی استفاده می‌کنم. لنزهای با فاصله کانونی بلندتر به ندرت بکار می‌آیند. لنز وایدتر مانند ۲۱ م.م. یا ۲۴ م.م. یا حتی ۱۲ م.م. یا ۱۵ م.م. نیز می تواند دیدی خاص برای عکس ایجاد گندف ولی کم استفاده است. استفادهاز لنزهایی چنین واید روی دوربین های رنج فایندر نتیجه معکوس داردف چون این دوربینها برای استفادهاز چنین لنزهایی نیاز به یک منظره یاب کمکی دارند. هر چند همانند عکس چرخ و فلک که در بالا دیدید، ممکن است نتیجه کار ارزش تحمل سختی و تلاش بیشتر را داشته باشد. (نگارنده در مورد نوع فیلم هم توضیحاتی ارائه داده بود، ولی بخاطر کمتر استفاده شدن از نگاتیو در این دوره زمانه این بخش از توضیحات از اصل مقاله ترجمه نشد. با توجه به توصیه‌ نگارنده در مورد نوع فیلم، می توان بصورت معادل استفاده از ایزو‌های بالای ۴۰۰ تا ۱۶۰۰ و نیز استفاده از افکت‌های سیاه و سفید و رنگی مختلف را برای شرایط مختلف توصیه نمود.)

 

 دوربین‌های جیبی :

همانند هر نوع عکاسی، در این نوع نیز وسایلی ایده‌ال برای عکاسی وجود دارد که ذکر شد و وسایلی نیز هستند که می توانند فرصت‌ساز باشند. در حالی که شاید بیشتر عکاسان خیابانی موافق باشند که شاید دوربین‌های سری M لایکا بهترین وسیله برای این نوع عکاسی هستند، ولی با یک دوربین جیبی با کیفیت نیز می توان بخوبی دراین زمینه کار کرد. این دوربینها لنزهای قابل تعویض یا سریعی ندارند، اما با دوربینهای امروزی براحتی می توان با f/2.8 و فاصله کانونی ۲۸ یا ۳۵ م.م. با ایزو ۴۰۰ عکسهای بسیار خوبی با این دوربینها تهیه نمود. من دریافته‌ام که در هنگام سفر با قرار گرفتن در یک فضای نا آشنا ادراکات من قوی‌تر شده و فرصت‌های عکاسی بهتری را می توانم پیدا کنم.

 این صحنه وقتی درایستگاه کلافام در حومه لندن منتظر ترن بودم نظر مرا بخود جلب کرد. من در حال رفتن به یک قرار ملافات برای نهار بودم و برای عکاسی کردن از قبل برنامه‌ریزی نکرده بودم. اما این صحنه پسر مدرسه‌ای که در افکارش غوطه‌ور شده بود نظر مرا بخود جلب کرد. یک دوربین کامپکت Ricoh GR1s در جیب داشتم و به واسطه همین دوربین چند ثانیه بعد چنین عکسی را در اختیار داشتم.

 

فنون عکاسی

 مرموز نباشید. یک کیف دوربین بزرگ کوله‌ای عجیب و غریب همراه نبرید. یک کیف شانه‌ای کوچک که اندازه بدنه دوربین و لنز و تجهیزات ضروری جا داشته باشد کافی است. لباسی ساده و غیر فاخر بپوشید. لباسی شبیه به مردمی که می‌خواهید عکس‌شان را بگیرید بپوشید. دوربین‌تان را مخفی نکنید. بصورت مرموز و مخفیانه عکس نگیرید. از فاصله دور با لنز تله دردکی عکس نگیرید. یک ناظر یا سرک کش نباشید، بلکه در متن ماجرا مشارکت کنید. یک روش که من هنگامی که با یک موقعیت مناسب برای عکاسی برخورد می‌کنم، استفاده می‌کنم این است که به سمت آن سوژه می‌روم و مشاهده می‌کنم و با او مشارکت می کنم. دوربین را به چشمم نزدیک می‌کنم و نور را چک می‌کنم و فوکوس را تنظیم می‌کنم، سپس آن را پایین می‌آورم و از گردن یا بازویم آویزان می‌کنم. هرگز مخفی نمی کنم که دارم عکاسی می‌کنم. سپس وقتی دیدم که ترکیب مناسبی برای عکاسی ایجاد شده است، دوربین را مقابل چشمم برده و شروع به عکاسی می کنم. با این روش من برای بهترین لحظه عکاسی آمادگی لازم را دارم و کسی ناگهان از اینکه می‌بیند من دارم عکس می‌گیرم متعجب نمی‌شود. حالات مردم بسیار سیال است و فرصتهای ترکیبی موقعیت‌های مختلف معمولا بسیار متغیر است. شکار لحظه مناسب بخصوص وقتی بیش از یک نفر در کادر است به سختی کار یک عکاس ورزشی در عکاسی از یک حرکت لحظه‌ای ورزشی است. تا هنگامی که اتفاق مورد نظر فروکش نکرده به عکاسی ادامه دهید. تا جایی که می‌توانید عکس بگیرید. نگران فیلم نباشید (م. البته با دوربینهای دیجیتال دیگر از این لحاظ نگرانی وجود ندارد.) نهایتا این که لبخند بنید. همیشه لبخند بزنید. اگر کسی دوست نداشت عکسش را بگیریدف عکس نگیرید. اگر کسی از جلوی دوربین فرار کرد، به حریم شخصی‌اش احترام بگذارید و سعی نکنید به هر کلکی دشه از او عکس بگیرید. لبخند بزنید و سعی نمایید شوخ باشید.

 

منبع: luminous-landscap

لینک ثابت
دانلود فیلم آموزشی نکات و ترفند عکاسی عروسی

دانلود فیلم آموزشی نکات و ترفند عکاسی عروسی و نحوه ی نور پردازی حرفه ای

دانلود فیلم آموزشی نکات و ترفندهای عکاسی عروسی و نحوه ی نور پردازی حرفه ای Kelby Training – Wedding Photography: Searching for the Light

در این پست با یک مجموعه فیلم آموزشی عکاسی عروسی برای تمامی عکاسان و گرافیست ها در خدمت شما کاربران عزیز پی سی دی هستیم. این فیلم آموزشی به شما عکاسان عزیز نشان خواهد داد که چگونه برای عکاسی در مراسم عروسی خودتان را آماده کنید و زیباترین عکس ها را برای عروس و دامادها بیندازید. این آموزش بیشتر نکاتی را به شما می آموزد که بتوانید از نور محیط اطرافتان بهترین بهره را ببرید و تصاویری بسیار با کیفیت بگیرید. همچنین این آموزش به تمامی نکات ریز و ترفندهای مربوط به عکاسی و نورپردازی می پردازد و استاد Cliff Mautner در جاهای مختلف شروع به عکاسی می کند مانند عکاسی در تونل , عکاسی در پارک ها و تپه ها , عکاسی در زمان رانندگی و… . این ویدیوی آموزشی بسیار حرفه ای و با جزئیات است و می تواند بهترین گزینه برای شما عکاسان و علاقه مندان به عکاسی می باشد. این آموزش از سری آموزش های Kelby Training می باشد.

لیست آموزش های موجود در این مجموعه :

۰۱ Light Hunt (05:25)
02 Wanamaker Shoot (09:01)
03 Angles and Architecture (07:23)
04 City Silhouettes (07:02)
05 Tunnel of Love (07:20)
06 In a Park, on a Hill (11:45)
07 Driving to the Light (08:24)
08 Ever-Changing Light (10:21)
09 Prisoners of Love (11:48)
10 Final Advice (01:47)
Total: 01:20:16


 


ادامه مطلب
ترفندهای ساده عکاسی برای عکاسان آماتور

عکاسی از جمله هنرهایی است که دوستداران فراوانی دارد. با عکس می توان به ساده ترین سوژه ها، معانی عمیق بخشید. هر بیننده نگاه متفاوتی به عکس دارد و این را می توان جذابیت هنر عکاسی دانست. اگر چه خرید دوربین خوب و مناسب برای خلق زیبایی اهمیت فراوانی دارد اما استفاده صحیح از دوربین و این که چگونه یک عکس خوب بگیریم نیز مهم است. در این مقاله ۱۰ مورد از ترفندهای عکاسی برای ثبت عکس بهتر، توضیح داده شده. نکاتی که اصولی برای آماتورهاست. امید است با رعایت این اصول ساده و کوتاه، عکس های زیبایی خلق کنید.

یکی از اشتباهات مشترک عکاسان آماتور، گرفتن عکس از فاصله دور و استفاده نکردن از زوم است. بیشتر مبتدی ها از این که روی سوژه زوم کنند هراس دارند و بیشتر عکس هایی که می گیرند از دور، بدون پیام، شلوغ و درهم برهم است و نمی توان تشخیص داد منظور عکاس از گرفتن چنین عکسی چه بوده است. توصیه ما برای داشتن یک عکس زیبا این است که از نزدیک شدن یا زوم کردن روی سوژه نترسید. تا حد امکان کادر را از سوژه پر و از پشت زمینه های شلوغ پرهیز کنید. سعی کنید عکس در عین سادگی موضوع و پیام هم داشته باشد تا بیشتر مورد توجه قرار گیرد.

به پشت زمینه توجه کنید

سعــــی کنیــد از پشت زمینه های خلوت برای عکس استفاده کنید. به طور مثال، عکس گرفتن از یک شخص در خیابان شلوغ و پر جمعیت، اصلا زیبا نیست و تمرکز بیننده را از سوژه اصلی پرت می کند. بهتر است زمان یا مکانی را برای عکاسی انتخاب کنید که بتوانید تعداد موارد اضافه عکس را به صفر برسانید. همیشه سعی کنید تعادل را حفظ کنید. شاید بتوان با چند قدم جابه جا شدن، عکسی زیباتر و خلوت تر گرفت. بیشتر اوقات، پشت زمینه خلوت نمای زیباتری به عکس می بخشد.

سوژه را در مرکز قرار ندهید

یکی از کارهایی که میان بیشتر مبتدی ها رایج است، قرار دادن سوژه در وسط کادر است. برای ثبت عکس های جذاب تر سعی کنید از قانون یک سوم استفاده کنید. به طور مثال اگر درختی در یک دشت وجود دارد، آن را در مرکز کادر نگذارید زیرا زیبایی اش را از دست می دهد. با قرار دادن آن در گوشه ای از کادر، عکس بهتر و زیباتری خواهید داشت. قانون یک سوم در هر دو حالت عمودی و افقی کاربرد دارد. برای مثال برای عکس گرفتن از دریا و آسمان، خوب است دریا در یک سوم پایین کادر و آسمان دو سوم باقی کادر را پر کنند.

فلاش دوربین را بشناسید

پیش از استفاده از دوربین، خوب است بدانید فلاش دوربین تا چند متر را پوشش می دهد. به طور مثال، بیشترین فاصله ای که بهترین فلاش ها پشتیبانی می کنند، کمتر از ۱۰ متر است. به همین دلیل در مواقعی که فاصله زیاد است می توانید از exposure (سیستم نورسنجی دوربین) برای جبران نور استفاده کنید. البته بالا بردن حساسیت نوری هم در افزایش محدوده فلاش بی تاثیر نیست. یعنی با زیاد کردن میزان ISO، مثلا از ۱۰۰ به ۲۰۰، محدوده فلاش نیز از ۳ به ۶ متر افزایش می یابد. حتما به این نکته توجه داشته باشید که ممکن است هنگام عکاسی از چند چهره در یک کادر و استفاده از فلاش، چهره آنهایی که نزدیک تر هستند روشن تر و افرادی که عقب تر هستند، تیره تر شود. برای جلوگیری از چنین اتفاقی بهتر است فاصله عکاس از همه افراد تقریبا یکسان باشد.

بهترین زاویه دید را انتخاب کنید

انتخاب زاویه دید و محل قرار گرفتن دوربین نسبت به موضوع عکاسی یکی از مهم ترین موارد خلق یک عکس خوب است. با انتخاب یک زاویه درست می توانید کاری کنید که عکس های شما کاملا متفاوت به نظر برسند. برای این منظور یا سوژه را جابه جا کنید یا خودتان به عنوان عکاس آنقدر جابجا شوید تا موقعیت مناسب را بیابید. سعی کنید تا جای ممکن از زوایای مختلف از سوژه عکس بگیرید. این کار کمک می کند تا بهترین حالت را پیدا و عکس خوبی ثبت کنید.

در روز هم از فلاش استفاده کنید

یکی از روش های جالب برای عکاسی از چهره در نور روز، استفاده از فلش است. با روشن کردن فلاش، دوربین نور پشت زمینه را می سنجد و به اندازه لازم نور به صورت سوژه می تاباند. به این ترتیب چهره فرد روشن تر خواهد شد. حتی می توان سوژه را در سایه قرار داد تا نور خورشید باعث جمع و نیمه بسته شدن چشم نشود و پرتره، زیبایی بیشتری را به نمایش بگذارد. خوب است بدانید که فلاش های داخلی دوربین ها تا فاصله ۳ متر را بیشتر تحت پوشش خود ندارند پس برای استفاده از فلاش، حتما سعی کنید فاصله تان از سوژه بیشتر از این نباشد.

روی سوژه موردنظر فوکوس کنید

سعی کنید همیشه روی سوژه فوکوس کنید تا شفاف تر و بهتر از بقیه جاهای عکس دیده شود. درست است که سوژه مهم ترین بخش تصویر است اما لزوما نباید در مرکز عکس باشد! نقطه فوکوس به صورت نرمال در وسط کادر است و برای استفاده از آن باید سوژه را همان وسط قرار دهید. اما سوژه هر کجا که باشد با استفاده از قفل فوکوس می توانید فوکوس را روی آن انجام و شاتر را فشار دهید. هنگامی که مستطیل وسط نمایشگر سبز شد فوکوس انجام شده است و تا زمانی که دکمه را رها نکنید فوکوس در همان وضعیت باقی می ماند.

عکاسی در نور کم

برای داشتن عکس های خوب در محیط های کم نور و تاریک باید چند نکته ظریف اما موثر را در نظر داشته باشید. نخست این که دوربین را محکم و ثابت در دست نگه دارید تا لرزش به حداقل خود برسد. اگر سوژه حرکت می کند حتما سعی کنید ساکن و ثابت شود بعد عکس بگیرید. از فلاش شب استفاده کنید و حتما از سوژه یا سوژه ها بخواهید چند ثانیه بعد از فلاش تکان نخورند و در آخر این که شاتر را خیلی آرام فشار دهید تا دوربین زیاد تکان نخورد.

جهت و شدت تابش نور

توجه داشته باشید زاویه ای که نور به سوژه می تابد تاثیر به سزایی در کیفیت و نمای عکس دارد. تابش نور مستقیم به ویژه هنگام عکاسی از چهره باعث بد دیده شدن چهره می شود. هنگامی که نور از پشت به سوژه می تابد نمای خوبی ایجاد می کند اما برای روشن تر و بهتر شدن عکس از فلاش دوربین کمک بگیرید. نورهایی هم که از کنار و زاویه دار می تابند، ایجاد سایه کرده و فقط یک طرف سوژه را روشن می کنند. برای از بین بردن این سایه می توانید از فلاش دوربین استفاده کنید یا زاویه دوربین نسبت به سوژه را تغییر دهید. می توانید از ان سایه ها برای خلق زیبایی منحصر به خودتان نیز بهره بگیرید. شدت تابش نور نیز در زشت یا زیبا شدن عکس نقش موثری دارد. به طوری که نور شدید لک و خال های صورت را بیشتر نشان می دهد.

اهمیت زمان را فراموش نکنید

سرعت عمل و زمان سنجی در عکاسی اهمیت فراوانی دارد. برای خلق یک اثر ماندگار، سعی کنید هوشیار باشید و با دیدن سوژه مناسب، بلافاصله آن را شکار کنید. سرعت عمل به معنای عجله کردن نیست. لازم است برای گرفتن عکس خوب، کاملا صبور باشید اما فاکتور سرعت را فراموش نکنید. به ویژه هنگام عکاسی از سوژه در حال حرکت، سرعت عمل حرف اول را می زند.

لینک ثابت
10 ترفند عكاسی با موبایل

 

عكاسی رشته ای است كه علاقه مندان زیادی در سراسر دنیا دارد. هر كسی سعی می كند با استفاده از دوربینی كه در اختیار دارد شروع به عكاسی كند و لحظه های خاطره انگیزی را ثبت كند.

شاید فكر كنید برای ورود به دنیای حرفه ای عكاسی خرید یك دوربین پیشرفته DSLR از ضروریات باشد اما باید بدانید كه این روزها خیلی ها معتقدند كه بهترین دوربین، دوربینی است كه همراه دارید. با استناد به همین اصل خیلی ها شروع كردند با استفاده از دوربین تلفن همراه خود به ثبت سوژه های مختلف و بدین ترتیب عكاسی با تلفن همراه تبدیل به یك رشته از عكاسی شده است.

هم اكنون دوربین iPhone 4 پرطرفدارترین دوربین در سایت فیلكر است و جالب است بدانید كه دوربینهای DSLR‌ حرفه ای در رتبه های بعدی قرار دارند.

 

 

در این نوشته قصد دارم شما را با دنیای عكاسی با تلفن همراه و نكات ظریف آن آشنا كنم.

 

  • تلفن خود را بشناسید

در عكاسی با موبایل سرعت عمل مهم است. به همین دلیل باید به خوبی با گوشی خود آشنا باشید. یك راه سریع برای اجرای دوربین بیابید. اگر از iPhone استفاده می كنید می توانید از دكمه Home‌ جهت راه اندازی دوربین گوشی استفاده كنید. اگر هم از گوشی های آندروئید استفاده می كنید می توانید از برنامه QicCam برای ساخت یك میانبر بر روی Home screen‌ استفاده كنید. علاوه بر سرعت عمل در راه اندازی دوربین تلفن همراه باید با سرعت شاتر و زمانبندی دوربین نیز آشنا باشید.

 

  • به نورپردازی توجه كنید

یكی از نكاتی كه باید به آن توجه كنید نورپردازی است. نور كم می تواند بهترین كار شما را تبدیل به بدترین كار كند. اگر در محیط بسته عكس می اندازید قانون اصلی عكاسی مبنی بر پشت به نور بودن عكاس را رعایت كنید. نور در پشت سوژه آنرا تاریك خواهد كرد. به این نكته هم توجه كنید كه پس از نورپردازی خوب باید سعی كنید دوربین را بی حركت نگاه دارید. یك حركت كوچك می تواند تصویر  را مات كند. برنامه های كمكی زیادی برای رفع این مشكل نوشته شده اند از جمله Pro Camera برای iPhone‌ كه علاوه بر امكانات بسیار، امكانی جهت جلوگیری از لرزش دارد.

كاربران آندروئید می توانند از Camera 360‌ استفاده كنند.

در عكاسی خیابانی به نور توجه كنید ولی لازم نیست همه قوانین را رعایت كنید. گاهی با توجه به سوژه ای كه در نظر دارید، عكاسی روبروی خورشید نیز می تواند تصاویر خارق العاده ای را خلق كند. برای مثال تصویر زیر كه توسط الكساندر كسلار گرفته شده است را ببینید.

 

 


ادامه مطلب
۵ ترفند عکاسی سیاه و سفید

 

شاید خیلی از ما فکر می کنیم عمر عکاسی سیاه و سفید به سر آمده و دیگر در عصر دوربینهای دیجیتال جایی برای آن ها وجود ندارد. باید بگویم که این تصور کاملا به دور از واقعیت است، این امر را به سادگی می توان با استناد به عکس های سیاه و سفیدی که هر روزه در وب منتشر می شود رد کرد. کما این که این شیوه از عکاسی کماکان مشتاقان خاص خود را دارد. در عکاسی سیاه و سفید تمرکز بر روی جزئیات زیاد است و همین امر یکی از علل جذابیت این نوع عکاسی محسوب می شود. در ادامه قصد دارم به معرفی پنج ترفند در همین زمینه بپردازیم. با ما همراه شوید:

 

۱٫ عکاسی با فرمت RAW

می دانم که بسیاری از خوانندگان این پست قادر به گرفتن عکس در فرمت RAW نیستند (به این خاطر که دوربین هایشان این گزینه را ارائه نمی دهد) و یا خودشان در فرمت RAW عکس نمی گیرند (زیرا آن ها یا نمی دانند چگونه باید این کار را بکنند و یا که در کل علاقه ای به آن ندارند). اما لازم است برای کنترل هر چه بیشتر بر روی فرآیند تبدیل رنگ عکس هایتان به سیاه و سفید و البته در صورتی که دوربینتان چنین اجازه ای به شما می دهد، عکس هایتان را در فرمت RAW تهیه کنید. البته در صورتی که با فرمت JPEG نیز عکس بگیرید این عمل جلوی گرفتن تصاویر سیاه و سفید توسط شما را نمی گیرد. با توجه به تفاوتهای این دو فرمت پیشنهاد می کنیم در صورتی که دوربین تان به شما قدرت انتخاب میان این دو فرمت را می دهد از RAW استفاده کنید. اطلاعات تکمیلی را می توانید در این مقالات مطالعه نمایید: RAW vs JPEG here به انگلیسی و RAW در برابر JPEG به فارسی.

 

۲٫ عکاسی در حالت رنگی

اگر دوربین تان به شما اجازه نمی دهد در فرمت RAW عکس بگیرید (و یا خود مایل به انجام آن نیستید)، عکس تان را به صورت رنگی بگیرید و بعدا آن را در کامپیوتر به عکس سیاه و سفید تبدیل کنید. از آن جایی که اغلب دوربین های دیجیتال به شما گزینه عکاسی سیاه و سفید را ارائه می کنند (و این گزینه می تواند نتایج معقولی را ایجاد کند) در صورتی می توانید بر روی نتیجه نهایی کارتان در کامپیوتر کنترل بیشتری داشته باشید که به اطلاعات رنگ – برای تبدیل عکس رنگی به سیاه و سفید- دسترسی داشته باشید. (اطلاعات بیشتر را می توانید در این مقاله بیابید:  choice between shooting in black and white or post production conversion).

آپدیت: در این جا یک استثنا برای عکس رنگی گرفتن وجود دارد و آن هنگامی است که در حال توجه به نکته شماره ۱ (عکاسی با فرمت RAW) که در بالا بدان اشاره شد، می باشید. وقتی که در حالت RAW عکس می گیرید و به حالت سیاه و سفید سوئیچ می کنید درون صفحه نمایشگر دوربینتان تصویر را به صورت سیاه و سفید مشاهده می کنید اما در حقیقت دوربین تمامی اطلاعات عکس (منجمله رنگ) را ضبط می کند. حال اگر در حالت JPEG بخواهید عکس بگیرید می بایست ابتدا عکس رنگی گرفته و بعدا آن را تبدیل کنید.

۳٫  ISOی کم

با کمترین میزان ISO ای که ممکن است عکس بگیرید. عکاسی به این شیوه همان کاری است که اغلب ما به هنگام عکس رنگی گرفتن استفاده می کنیم، این نکته به خصوص در عکاسی سیاه و سفید دارای اهمیت ویژه ای می باشد. در هنگام عکاسی هر چه مقدار ISO بیشتر باشد بالطبع آن میزان نویز تصویر نیز بیشتر خواهد بود، به همین دلیل است که در عکاسی سیاه و سفید تاکید می شود تا حد ممکن با کمترین ISO عکس گرفته شود، در این عکس ها نسبت به عکس های رنگی نویزها بسیار بیشتر مشهود هستند.

 

۴٫ زمان عکس گرفتن

بسیاری از عکاسان دیجیتال ترجیح می دهند در موقعیت هایی با کنتراستِ کم اقدام به گرفتن عکس های سیاه و سفید نمایند. بنابراین یک روز تاریک و یا ابری بهترین زمان برای گرفتن عکس های سیاه و سفید در بیرون از خانه می باشد.

به طعنه می توان گفت که در این روزهای ابری و تاریک افرادی که فقط عکس های رنگی می گیرند در خانه می نشینند و از “نور کم” شکایت می کنند. اگر در آینده خودتان را در یکی از این روزهای تاریک و افسرده کننده یافتید دوربینتان را به دست گرفته و تعدادی عکس سیاه و سفید بگیرید.

 

۵٫ ترکیب

بیشتر نکات و ترفندهای عمومی ای که در زمینه چگونگی ترکیب و در قاب جای دادنِ یک عکسِ خوب بیان شده اند علاوه بر عکس های رنگی در مورد عکس های سیاه وسفید نیز صدق می کنند. البته در این مورد یک تفاوت مهم به چشم می خورد: شما نمی توانید در عکس های سیاه و سفید همانند عکس های رنگی چشم را به وسیله رنگ به درون و یا پیرامون عکس تان هدایت کنید. این بدان معناست که می بایست خودتان را آموزش دهید تا در قاب دوربین به اَشکال، سایه روشن ها و بافت ها به عنوان نقاط مورد علاقه نگاه کنید. داشتن توجه خاص به سایه ها و هایلایت ها می تواند به ویژگی خاص عکس شما تبدیل شود.

 

 

منبع: digital-photography-school

لینک ثابت
درباره : آموزش مبانی عکاسی ,
بازدید : 1106
امتیاز : نتیجه : 0 امتیاز توسط 0 نفر مجموع امتیاز : 0

برچسب ها : آموزش عکاسی،بسته آموزش عکاسی،آموزش عکس سیاه و سفید،عکس سیاه و سفید،عکاسی سیاه و سفید،ادیت عکس سیاه و سفید،پلاگین عکس سیاه و سفید،عکاسی سیاه،عکسهای سیاه و سفید،عکس سیاه و سفید حرفه ای،آموزش عکس سیاه و سفید ,
6 ترفند ساده برای ترکیب‌بندی در عکاسی پرتره

این نوشته کوتاه از کرستینا دیکسون  است که یک عکاس و مربی عکاسی در پورتلند است.
هر عکاس پرتره در موقعیت خارج از استودیو، با چالش‌های خاصی مانند توجه به جزئیات مربوط به سوژه مورد نظر، پوز سوژه، نورپردازی و ترکیب‌بندی روبروست. شاید یکی از بزرگترین اشتباهات عکاسان غیر حرفه‌ای در محیط بار،  عدم توجه کافی به صحنه پس زمینه عکس پرتره است. عکاسانی که به اندازه کافی به جزئیات موجود در کادر عکس‌شان دقت نمی‌کنند، نتیجه کارشان عکسهایی خواهد بود که تمرکز کافی بر روی سوژه وجود ندارد. هیچ عروس یا فارغ‌التحصیل دانشکده‌ای بابت عکسی پول نمی‌دهد که در آن یک شاخه درخت به  پشت سرش چسبیده باشد! چنین المان‌های مزاحمی، تمرکز روی سوژه اصلی را به هم می‌زنند و به کیفیت کار عکاس لطمه زیادی وارد می‌کنند. برای یک عکس پرتره که به خوبی پوز داده شده و خیلی زیبا نورپردازی شده، چیزی دردناک‌تر از آن نیست که تنها بخاطر عدم توجه به ترکیب بندی پس زمینه بدرد نخور شود.
پوز و نورپردازی هر دو نقشی مهمی در ایجاد یک پرتره پویا بازی می‌کنند. اما، ترکیب‌بندی پس زمینه یک عامل فراموش شده است که باید برای آن به همان اندازه زمان و تفکر به خرج داد. در این مورد، چند نکته هست که باید هنگام گرفتن یک عکس پرتره عالی مد نظر قرار دهید:

1.JPG

1- کادر را با سوژه خود پر‌ کنید.
سوژه عکس پرتره انسان است، بنابر این از زوم کردن نزدیک روی سوژه نترسید! به یاد داشته باشید که زوم کردن به معنی گرفتن عکس چهره تنها نیست. بلکه می‌توانید خیلی بسته عکس بگیرید، عکس سوژه را در حالی که روی یک چهارپایه نشسته یا به یکدرخت تکیه داده به صورت بسته بگیرید.

2- چشمها را در یک سوم بالای کادر قرار دهید.
این روش طبیعی‌ترین ترکیب‌بندی یک پرتره در کادر است. سعی کنید از این قانون طبیعت کنید، مگر اینکه بخواهید تعمدا بحران را در عکس خود نشان دهید. یک استثنای دیگر این قاعده هنگامی است که سوژه به صورت تمام قد در انتهای یک سوم کادر عکس واقع شده باشد.

2.JPG


ادامه مطلب
درباره : آموزش مبانی عکاسی , آموزش عکاسی پرتره ,
بازدید : 1382
امتیاز : نتیجه : 4 امتیاز توسط 4 نفر مجموع امتیاز : 4

برچسب ها : عکاسی پرتره،آموزش عکاسی پرتره،گرفتن عکس پرتره،پرتره گرافی،عکاسی پرتره،عکس پرته،ترکیب بندی عکس،آموزش ترکیب بندی عکس،آموزش ترکیب بندی عکس پرتره،ترکیب بندی عکس پرتره،ترکیب بندی پرتره، ,